Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: ΤΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ ΤΗ ΒΑΣΙΚΗ ΣΑΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αγαπητοί φίλοι,

Πολλοί από εμάς ολοκλήρωσαν αισίως τη βασική θεραπεία με το γιατρό Π.Γεωργιάδη. Ο προστάτης μας έχει καθαρίσει από φλεγμονές κατά τα 3/4 ή τα 4/5, έχει μικρύνει σημαντικά, υπάρχει ένα αίσθημα ανακούφισης ότι κάτι που ήταν ανεξέλεγκτο και μη αντιμετωπίσιμο έχει τεθεί υπό έλεγχο και έχουν αναταχθεί οι καταστροφικές μελλοντικές του  συνέπειες. Σίγουρα πολλοί απο εμάς περιμένουμε με αγωνία να δούμε περαιτέρω βελτίωση και στο επίπεδο των συμπτωμάτων που φαίνεται ότι αργεί λόγω χρονιότητας του προβλήματος και εγκατάστασης στην περιοχή του προστάτη μιας νέας - αλλοιωμένης - νευρομυικής δομής η οποία ίσως πάρει χρόνο να επαναρρυθμιστεί. Κάθε περίπτωση από εμάς ήταν και είναι ξεχωριστή και διαφορετική από του άλλου με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να δημιουργηθεί ένα ενιαίο και καθολικό μοντέλο για την αξιολόγηση των συμπτωμάτων της χρόνιας προστατίτιδας. Εκτός λοιπόν από τα διαφορετικά συμπτώματα που έχει ο καθένας, υπάρχει κάτι που θα μπορούσαμε να μοιραστούμε σε σχέση με τη θεραπεία Γεωργιάδη και να τη βοηθήσουμε: ΜΕ ΠΟΙΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟ Ή ΜΙΚΡΟΒΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΗ ΒΑΣΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Στη δικιά μου περίπτωση είχα εντερόκκοκο (faecalis) και ο συνδυασμός που τελικά φαίνεται ότι λειτούργησε - και με τη βοήθεια του αντιβιογράμματος - ήταν GLIMBAX + ΑUGMENTIN 1000mg+ AVELOX σε διπλές δόσεις τα δύο πρώτα. Κι επειδή οι ισχυρές αυτές δόσεις μου αποσταθεροποίσαν το έντερο και το στομάχι έπαιρνα παράλληλα LACTOFLORA αλλά και μετά το τέλος των αντιβιοτικών PROBIOTIX (της QUEST) για αρκετό διάστημα έως και 3 βδομάδες μετά. Είχα επίσης, ιδιαίτερα την πρώτη βδομάδα μετά το τέλος της αντιβίοσης, έντονο βάρος και πόνο στο στήθος που σιγά σιγά έφυγε.


Με τιμή,
ΚΑΡΑ   













Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ: ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ...

Αγαπητοί φίλοι,


Με την ανάρτηση αυτή θα ήθελα από την πλευρά μου να κωδικοποιήσω την Μέθοδο Γεωργιάδη σύμφωνα με την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ μου εμπειρία:


1. Η θεραπεία ξεκινάει με ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ. Γίνεται πλήρης έλεγχος από το γιατρό με εξέταση του ιστορικού ενώ ακολουθεί δακτυλική εξέταση (το δαχτυλο του γιατρού είναι πολύ έμπειρο κ ευαίσθητο) και διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη. Το υπερηχογράφημα αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι χαρτογραφούνται οι φλεγμονές εντός του προστάτη ενώ μετριέται το μέγεθος του προστάτη κι έτσι τόσο ο ασθενής όσο κ ο γιατρός έχουν σαφή εικόνα του προβλήματος. Μετά την εξέταση αυτή ο ασθενής καταλαβαίνει ότι αν δεν εξαλειφθούν οι φλεγμονές, αν δεν αδειάσουν από τα υγρά τους (κοινώς πύον) χωρίς να ξαναδημιουργηθούν οι φλεγμονές αυτές, το πρόβλημα θα συνεχίσει να υφίσταται.

2. Ξεκινάει η θεραπεία που αποτελείται από δύο πράγματα εξίσου σημαντικά: αφενός η χορήγηση αντιβίωσης από το στόμα κατάλληλης για τις παθήσεις του προστάτη (γίνεται συνδυασμός CIPROXIN ή TAVANIC ή  GLIMBAX με κάποια άλλα φάρμακα όπως το VIBRAMICYN ή το DALACIN κλπ) κ αφετέρου η εφαρμογή των πιεστικών μαλάξεων του προστάτη μέσω του ορθού από το γιατρό. Οι μαλάξεις αυτές που κάνει ο γιατρος είναι όντως στην αρχή επώδυνες διότι ‘πατάνε’ έναν ιστό - τον προστάτη - ο οποίος είναι πρησμένος. Σιγά-σιγά όμως μετά από έναν αριθμό μαλάξεων - γυρω στις 10 με 20 - κι όσο ο προστάτης ξεπρήζεται ο πόνος υποχωρεί αισθητά. Οι μαλάξεις γίνονται σε καθημερινή βάση και είναι καλό να γίνονται όσο πιο συνεχόμενα γίνεται ούτως ώστε να επιτυγχάνονται πιο γρήγορα αποτελέσματα. Δηλ. αν κάποιος μπορεί να κάνει π.χ. 20 μαλάξεις συνεχόμενες τότε θα δει πιο γρήγορη βελτίωση. Εγώ τις έκανα σπαστά όταν ο γιατρός ήταν Αθήνα με συνέπεια να εχω πιο αργή βελτίωση. Επίσης να διευκρινίσω ότι αν κάποιος κάνει π.χ. 6 συνεχόμενες ημερες μαλάξεις η αντιβίωση χορηγείται άλλες 3 ημέρες δηλ. σύνολο 9 ημέρες και μετά σταματά.


3. Η επιλογή των φαρμάκων αλλάζει καθώς οι θεραπείες εξελίσσονται. Γίνεται αλλος συνδυασμός φαρμάκων. Είναι σημαντικό να είναι κανείς προσεχτικός με κάποια φάρμακα διότι έχουν ισχυρές παρενέργειες. Εμένα π.χ. με πείραξε το DALACIN κ μου δημιούργησε σπαστική κολλίτιδα για αυτό και το διέκοψα κ ζήτησα από το γιατρό να μου το αντικαταστήσει με άλλα φαρμακα. Η κολλίτιδα αυτή κράτησε γυρω στον 1,5 μήνα κ με ταλαιπώρησε αρκετά. Άλλους όμως φάνηκε να μην τους πειραζει καθόλου το DALACIN. Η λύση που βρηκα εγώ ήταν τα προβιοτικά κ συγκεκριμένα ένα εξαιρετικο σκεύασμα που λέγεται LACTAFLORA. Συνιστώ σε όσους ξεκινήσουν θεραπείες με τον γιατρό ένα LACTAFLORA κάθε πρωί με το πρωινό για να μην έχουν προβλήματα σοβαρά με το έντερο.


4. Όσο οι θεραπεία προχωράει και οι πιεστικές μαλάξεις συνεχίζονται ο προστάτης, που ήταν σκληρός, μαλακώνει και αποκτά την ελαστική υφή του. Ταυτόχρονα οι φλεγμονές που έχουν γεμίσει με υγρό σιγά σιγά αδειάζουν από το υγρό κι έτσι η αντιβίωση γίνεται ενεργή και αντιμετωπίζει τα μικρόβια που ‘λιμνάζουν’ σε αυτές τις εστίες.


5. Μετά από 30 έως και 70 μαλάξεις – ανάλογα με το είδος των μικροβίων και την χρονίζουσα κατάσταση του προστάτη - ολοκληρώνεται η λεγόμενη ‘βασική θεραπεία’.  Αυτό πιστοποιείται όταν ο γιατρός πιέζει τον προστάτη κι αυτός έχοντας αποβάλλει τα υγρά των φλεγμονών δεν βγάζει πιά τίποτα ή βγάζει από την ουρήθρα διαφανές καθαρό υγρό. Έτσι μετά από συνεχόμενες τέτοιες ‘στεγνές’ ή ‘καθαρές’ μαλάξεις επιβεβαιώνεται ότι ο προστάτης δεν κρύβει κι άλλες εστίες μικροβίων και δεν παράγει εκ νέου φλεγμονές. Σε αυτή τη φάση ο προστάτης έχει μικρύνει αισθητά – κάτι που φαίνεται στο διορθικό υπερηχογράφημα – και οι φλεγμονές έχουν μειωθεί πάρα πολύ. Συγκεκριμένα στο δικό μου διορθικό φάνηκε ότι οι φλεγμονές μειώθηκαν στο 1/5!. Οι λίγες εναπομείνασες αυτές εστίες φλεγμονών δεν είναι πια ενεργές.


6. Είναι σημαντικό σε αυτή τη φάση να γίνει ένας μικροβιολογικός έλεγχος. Δύο είναι οι εξετάσεις: Προστατικού υγρού και σπέρματος. Συνήθως, όπως και στην περίπτωση μου, η σπέρματος δεν δειχνει τίποτα. Αυτη που είναι πιο αξιόπιστη είναι η προστατικού υγρού (οπότε αν δεν έχετε τα χρήματα μπορείτε να παραλείψετε την σπέρματος). Ο μικροβιολόγος πρέπει να είναι έμπειρος και να αφήσει την καλλιέργεια να εξελιχθεί τουλάχιστον 5 ημέρες (αποφυγετε αλυσίδες μικροβιολογικών κέντρων). Σε μένα βρέθηκε εντερόκοκκος που όπως και ο σταφυλόκοκκος είναι από τα πιο δύσκολα μικρόβια στην αντιμετώπισή τους.


7. Μετά το τέλος της ‘βασικής θεραπείας’ ο ασθενής μπαίνει στις λεγόμενες μηνιαίες μαλάξεις όπου βλέπει τον γιατρό 1 φορά το μήνα για τρείς ή τέσσερεις θεραπείες και μόνο (ταυτόχρονα με τη λήψη αντιβίωσης όπως αναφέρω παραπάνω). Η δουλειά στον προστάτη συνεχίζεται για να καθαρίσει εντελώς και να αποκτήσει περαιτέρω την αρχική ελαστική του υφή. Οι μηνιαίες μαλάξεις ακολουθούνται από τις 3μηνιαίες οι οποίες ακολουθούνται από τις 6μηνιαίες έως ότου γίνονται 1 φορά το χρόνο (εγώ δεν έχω φτάσει εκεί).


Πέραν του ότι η μέθοδος του γιατρού Γεωργιάδη είναι λογική και συμπαγής και έχει ήδη ωφελήσει πλήθος κόσμου, η ευγνωμοσύνη μου προς αυτόν στρέφεται στο γεγονός ότι βρέθηκε επιτέλους ένας γιατρός να με-μας αναλάβει. Εκεί που όλοι οι άλλοι ουρολόγοι μας έδιωχναν με μια συνταγή αντιβιοτικών στο χέρι, η οποία γνώριζαν ότι δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα, βρέθηκε επιτέλους ένας γιατρός να μας παρακολουθεί σε σταθερή βαση και να μας καθοδηγεί προς την τελική ίαση. Γιατρέ σ’ ευχαριστώ.

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

A FRIEND FROM AMERICA WROTE...

I have a very long medical history, with many twists and turns, but for now, I'll quickly get to the point:

These were my main uro-genital symptoms that built up over time:
Loss of morning erections / erectile dysfunction / loss of libido / fatigue / poor sensitivity during sex / low ejaculate volume / less ejaculate shooting power / slight stinging during ejaculation (sometimes) / urinary frequency / urinary hesitancy / testicle & prostate area soreness

I've been to tons of doctors, all over the United States, I've done hormone therapy, had an operation, and have been prescribed tons of medicines, vitamins, supplements and so on. All with the hope of restoring  my erectile function and general health. No therapy gave me sustained relief.

Not a single doctor, nor a single urologist, other than Dr. Georgiadis suggested that I might have chronic prostatitis.

I now have been doing prostatitis therapies with Dr. Georgiadis for nearly 2 months.               I have been through a lot of ups and downs during the process with respect to pain, side effects from the heavy antibiotics, general fatigue, and symptoms both lessening as well as intensifying, back and forth.

I am not done with my treatment, and I have not yet recovered. However, there are a few noticeable improvements that I can report on:
-partial morning erections returned after a few weeks of therapies.
-my daily testicle / prostate soreness has largely disappeared. Once in a while, I'll feel it a little.
-My urinary strength appears to have improved. I no longer wait when having to urinate.
-I no longer feel like I have to urinate again soon after urinating
-My most recent hormonal lab results indicate that DHT (dihydrotestosterone) has come back to top of the range.

I still have erectile dysfunction and all my sexual dysfunction problems. And along with CP (Chronic Prostatitis) therapies, I am also doing penile rehabilitation therapy which consists of daily penis pumping, self-injections of a vasoactive drug into my penis, and oral medications like Cialis for approximately 3 months. The goal is to rejuvenate and exercise the penis which has suffered fibrosis. This fibrosis was diagnosed via ultrasound by Dr. Georgiadis.

My case is complicated, because I took finasteride (propecia/proscar) for many years and felt the effects of the hormone-cutting drug within the first year or so of taking it. This drug is given to patients with Benign Prostate Hyperplasia (to shrink the prostate), as well as young guys for male pattern baldness. It is proven in research studies to atrophy the penis, by cutting hormones (chiefly DHT) which support penile tissue health. It also appears to compromise the immune system, as I suffered a variety of health issues while on the drug…from stomach problems to infections, to an overall sense of illness. As an endocrine-disrupting drug, it also appears to have effects on the thyroid, and overall systemic balance. I strongly urge anyone considering taking this drug (which now comes with a warning for permanent sexual side effects on the label), to not take even one pill.

Getting back to the CP treatments, the significance of DHT returning cannot be understated. For years, I have not been able to get my DHT to return without the use of hormone therapy. Now, at least at this point in time, my overall hormonal picture looks much better, without the use of any drugs (other than antibiotics). And my DHT is OVER range. This gives me great optimism for a recovery.

To sum things up, I have been going through the intense “finger pressure unblocking curative” treatments and been taking heavy antibiotics for a long period. I am definitely exhausted, tired, and anxious to sleep in my own bed again. And again, all my symptoms and symptom relief fluctuate. I am hoping, that from the positive signs I have seen thus far, that after my body and my prostate have some time to recover away from the daily trauma of the prostate pressure and the antibiotics, that I will see greater relief as the doctor expects. I do believe that we are targeting logical areas based on my symptoms and history with finasteride: the prostate and penile tissue. My hope is that I am clear of any infection once therapies are over and that any improvements achieved during therapy are maintained, and that improvement keeps coming. I will only likely post again once I have significant news or recovery, but at this moment, I wanted to capture what it is like in the midst of treatment. I hope this helps people out there. Good luck to you, and God Bless.

Ikaros from United States
29/09/11

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

Ο ΑΝΤΑΙΟΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ...

«ΤΟ ΠΙΟ ΒΑΘΥ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ»

Ο τίτλος δεν μπήκε τυχαία. Δείχνει την αέναη αγωνία όλων όσων υποβάλλονται σε θεραπεία. Όλες οι σκέψεις μας βρίσκονται σε «πλανητική τροχιά» γύρω από την μαγική φράση… Θα γίνω καλά;

Η ασθένεια βέβαια έχει τη δική της «νοημοσύνη» και τα συμπτώματα του καθενός μας ανατρέπουν τον ορθολογισμό μολονότι βρισκόμαστε σε στάδιο αποθεραπείας – ίασης. Έτσι οι σκέψεις που συγκρατούν και επαναλαμβάνονται μετατρέπονται σε εμμονή. Η εμμονή με τη σειρά της δημιουργεί εκνευρισμό που έχει σαν αποτέλεσμα να μας παρασύρει στο δρόμο της ψυχικής απομόνωσης, του πόνου και της ασθένειας.

Η Χρόνια Προστατίτιδα προσφέρει απλόχερα όλα τα παραπάνω και εύκολα μπορείς να καταταχτείς στους «Ανώνυμους τρελούς». Η ίδια αγωνία πιστεύω ώθησε το φίλο να δημιουργήσει το blog, το «βιβλίο αναφοράς της φυλακής μας» όπως εγώ το ονομάζω. Ας το σεβαστούμε και ας μη την το «μουτζουρώνουμε».

Απλές σκέψεις που ν’αποτυπώνουν την πορεία της θεραπείας του καθενός, είναι το ζητούμενο, αρκεί οι σκέψεις να στηρίζουν τις λέξεις με αντικειμενικότητα. Είναι το μικρότερο χρέος που έχουμε απέναντι στον εαυτό μας, το Γιατρό – Θεραπευτή μας και τους χιλιάδες συμπάσχοντες. Κάθε υπεκφυγή σε σχέση με το τι θα γράψει η τσιτάτα «θα γράψω αφού γίνω καλά και αφού περάσει ένα εύλογο χρονικό διάστημα τουλάχιστο 2 ετών και αφού, αφού, αφού… είναι φτηνές δικαιολογίες. Ο Γιατρός εκτίθεται καθημερινά σε όλους μας, στον κλάδο του και εμείς κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Όλοι μας έχουμε δει αποτελέσματα.

Επίσης δεν πρέπει να συγχέουμε το σύμπτωμα-ασθένεια του καθενός μας με κάποιου άλλου. Ναι μεν υποφέρουμε απ’την ίδια ασθένεια αλλά κάθε οργανισμός την αντιμετωπίζει διαφορετικά. Υπεισέρχεται και το υποκειμενικό στοιχείο του τρόπου ζωής – διατροφής – καταχρήσεων του καθενός μας που αρκετές φορές τον αγνοούμε. Εν ολίγοις ζητάμε το όλον αλλά ενδίδουμε στο μέρος. Βέβαια ο καθένας είναι υπεύθυνος των πράξεων του. Υπεύθυνο αποτέλεσμα προϋποθέτει υπεύθυνη στάση. Το τρίπτυχο απόλυτη εμπιστοσύνη στο Γιατρό – υπομονή – επιμονή είναι βασικά συστατικά για την ίαση.

Όσο για μένα η θεραπεία μου πάει πολύ καλά. Έχω κάνει ήδη 71 συνεδρίες και αν χρειαστεί θα κάνω άλλες τόσες. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στο Γιατρό και τη μέθοδό του. Και για να μην τρομάξουν μερικοί από τους αριθμούς η αναλογία 20 και πλέον χρόνων ασθένειας με 4 μήνες θεραπεία αποτυπώνει το αριθμητικό αποτέλεσμα των συνεδριών.

Η ουσία είναι ότι γίνομαι καλά. Τα συμπτώματα φθίνουν και η ζωή μου χαμογελά ξανά. Η ασθένεια μου έπαψε να έχει την προτεραιότητα των σκέψεων μου. Έχω την πολυτέλεια να χαίρομαι τη ζωή μου. Το επιδιώκω όμως. Δεν περιμένω ν’ανέβει ο Γιατρός στην Αθήνα. Το μεγαλύτερο μέρος της θεραπείας το έχω κάνει στην Κω και αν χρειαστεί θα συνεχίσω.

Όσον αφορά το κόστος μη νομίζετε ότι ανήκω στους έχοντες. Απλά η θεραπεία προηγείται όλων των άλλων. Και η θεραπεία έχει φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα. Πριν γνωρίσω τον κο Γεωργιάδη περιπλανήθηκα σε ιατρεία καθηγητών ουρολόγων, διευθυντών κλινικών πληρώνοντας σεβαστά ποσά για να με ακούν 5 λεπτά και να μου γράφουν φάρμακα που δε μου έκαναν τίποτε. Ούτε είμαι σε θέση να υπολογίσω το οικονομικό κόστος ούτε το ψυχικό.

Όλα όσα απολαμβάνω πλέον τα οφείλω στο Γιατρό το κο Παύλο Γεωργιάδη. Τόλμησε ν’ανοίξει τις πόρτες της φυλακής μου και συνεχίζει να βρίσκεται δίπλα μου. Με υπομονή, με πάθος και αγάπη εργαζόμενος ατέλειωτες ώρες είναι δίπλα μας. Η λέξη ευγνωμοσύνη είναι πολύ ταπεινή γι’αυτά που νιώθω, για σας Γιατρέ. Μου κάνει όμως γιατί είναι καθαρή, χωρίς σκιές και βγαίνει από την ψυχή μου.

Πριν 4 μήνες σας αποκάλεσα Ασκληπιό Ιπποκράτη. Δεν το έγραψα τυχαία όυτε με τύφλωσε ενθουσιώδης κολακεία. Το νέο και το από αλλού φερμένο το φοβούνται οι άνθρωποι. Θέλουν την ίαση μα την πολεμάνε κιόλας. Απλά χωρίς να το καταλαβαίνουμε εμείς (οι ασθενείς) πέρα από την προστατίτιδα, μπλέκουμε διάφορα συναισθηματικά μπλοκαρίσματα – αδυναμίες που δεν μπορούμε να τα διαχειριστούμε κατάλληλα ή και δε θέλουμε μιας και ο ναρκισσισμός μας δε μας το επιτρέπει. Έτσι είστε Γιατρέ ο τελικός αποδέκτης του μέρους και του όλου της ψυχοσωματικής μας στρέβλωσης. Παραπέρα απαντήσεις μπορεί να δώσει μόνο η ψυχανάλυση.

Μα με τη λιγοστή γνώση που διαθέτω στους ανθρώπινους χαρακτήρες σας δηλώνω ότι το διαχειρίζεστε άριστα!

Σας ευχαριστώ για όλα.

Καλή ευκολία.

Υ.Γ. Συμβουλή προς τους νέους ασθενείς που μπαίνουν στο αδελφάτο. Εμπιστευθείτε το Γιατρό. Κλείστε τ’αυτιά σας στους ασθενείς – ουρολόγους και συνεργαστείτε για να γίνετε καλά.

Ανταίος

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

ΜΟΝΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑ! ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ...

Αγαπητοί φίλοι,

Πλησιάζουμε στο τέλος της βασικής θεραπειας με το γιατρό Π.Γεωργιάδη. Κάποιοι τέλειωσαν, κάποιοι άλλοι πλησιάζουν στο τέλος. Θα ήταν καλό όσοι τέλειωσαν τη βασική θεραπεία να γράψουν ένα συνοπτικό αλλά πλήρες ιστορικό από την πρωτη μερα της ταλαιπωριας τους εως το τελος αυτής της βασικής θεραπείας.
Έτσι θα έχουμε όλοι - ασθενεις παρόντες και μέλλοντες αλλά και διάφοροι γιατροί - μια συγκεντρωμένη σελίδα τεκμηρίωσης της αποτελεσματικότητας της μεθόδου Γεωργιάδη. Θα βοηθήσουμε στην εμπέδωση και διάδοση της μεθόδου και θα την στηρίξουμε έναντι όλων των αμφισβητήσεων. Νομίζω ότι της το οφείλουμε! Εγώ δυστυχώς ακόμα δεν έχω τελειώσει για να γράψω. Υπάρχει και σε μένα η υποψία σταφυλόκοκκου. Όμως πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου να αντιμετωπιστεί και αυτός. (Super Ban, Spridex κρατάτε γερά - όλα θα πάνε καλά!). Όσοι τελειώσατε λοιπόν ποστάρετε κάτω από εδώ ΜΟΝΟ ιστορικά. Γιά άλλα σχόλια παρακαλώ ποστάρετε σε άλλες σελίδες.

Ευχαριστώ

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΑΙΟ - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ

ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΒΛΕΠΩ ΧΡΩΜΑ....
Κάπως έτσι βιώνω την προσωπική μου ιστορία με την χρόνια προστατίτιδα εδώ και περίπου 20 χρόνια.
20 χρόνια χαμένα για τα οποία κανείς από τους γιατρούς του παρελθόντος δεν θα λογοδοτήσει αν και αμείφθηκε κανονικά
για το δήθεν "ιατρικό" του έργο. Το μόνο που με κρατούσε όρθιο και ψυχικά δυνατό ήταν η φράση "καλή σου μέρα αδελφέ αιχμάλωτε".
Η πορεία μου θυμίζει λίγο από κουρδιστό πορτοκάλι. Αντιβιοτικά , αντιβιοτικά , εξετάσεις για AIDS , φυτικά αντιβιοτικά , ηρεμιστικά
με κόκκινη σφραγίδα (παραλαβή μόνο από φαρμακείο δημόσιου νοσοκομείου) , ηρεμιστικά , αντικαταθλιπτικά και πάει λέγοντας.
Εγώ ανέφερα τα συμπτώματα μου και αυτοί μου έλεγαν "ιδέα σου είναι" , "κάνε κάτι να γεμίζεις το χρόνο σου να μη σκέφτεσαι".
Με τόσα χάπια θα έπρεπε να είμαι ζόμπι και η ψυχική μου κατάσταση λάβαρο της επιστημονικής τους αυθεντίας. Καθηγητές ιατροί-ουρολόγοι
διδάκτορες αυθεντίες που κανείς δεν μου είπε την αλήθεια αν και αμείφθηκαν με το παραπάνω. Ποια αλήθεια ? Μα φυσικά την άγνοιά τους
(βαρύ φορτίο έλεγε ο Θαλής - ανάθεμα κι αν τον ξέρουν). Παίξαν τη ζωή μου στη σύγχρονη αρένα της επιστημονικής τους ανεπάρκειας.
Και κέρδισαν. Χρήμα, χρήμα, χρήμα... Και εγώ κέρδισα. Το πήγαινε έλα στης ψυχής μου την Οδύσσεια που με καλούσε στο γαϊτανάκι της
τρέλας. Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη μου ζωή και κάποια στιγμή είπα : ΑΡΝΟΥΜΑΙ να συνεχίσω αυτό που μου πρότειναν.
Έβγαλα την καρέκλα της επιστημονικής τους επάρκειας-ανεπάρκειας από μέσα μου που κάθονταν επάνω και ελάφρυνε η ψυχή μου. Και κάθε μέρα
η φράση "καλή σου μέρα αδελφέ αιχμάλωτε με κρατούσε ζωντανό και δημιουργικό. 20 χρόνια με σχέσεις που δεν οδήγησαν πουθενά.
Συναισθήματα που δεν μπήκαν σε μαγικό χορό, ψυχές που πόνεσαν με τις επίμονες αρνήσεις μου για γάμο-παιδιά. Αλλά και με πόνεσαν
αποκαλώντας με "πούστη" και άλλα τέτοια γλαφυρά. Συγνώμη Νίκη, Μαρία, Ελένη, Μαρία, Κάτια. Συγνώμη. Πίστευα ότι η αγάπη και ο έρωτας
σε συνδυασμό με τα φάρμακά τους θα με έκαναν καλά. Όμως η προστατίτιδα μου εξελισσόταν αργά και σταθερά. Δεν ξαναπήγα σε γιατρό, δεν
υποκλίθηκα ξανά σε αυθεντίες του τίποτα. Την τρέλα την είχα αποφύγει προς το παρόν. Ήξερα ότι θα ακολουθήσει κάποια στιγμή ο επώδυνος
δρόμος του χειρουργείου και πάει λέγοντας. Όμως η απελπισία για άλλη μια φορά ανακάλυψε την ελπίδα. Ξαναπήγα σε ουρολόγο (άλλη μια
"αυθεντία" στο δρόμο μου). Με διαβεβαίωσε ότι είμαι μια χαρά. Ήθελα να πετάξω αλλά δεν μπορούσα. Η αλήθεια είναι ότι τα συμπτώματα
είχαν προχωρήσει. Έτσι πριν 3 μήνες εμφανίστηκε ουρηθρικό υγρό. Διάγνωση : Μυκόπλασμα-Ορεόπλασμα. Θεραπεία για 20 μέρες με ciproxin
καλλιέργεια σπέρματος κτλ κτλ. Μετά το τέλος της θεραπείας ο γιατρός με διαβεβαίωσε ότι είμαι μια χαρά. Το πρόβλημα ήταν στον προστάτη
και διορθώθηκε. Μου έδωσε και αντιφλεγμονώδη για 10 μέρες και μου σύστησε αποχή από το ποτό ως το Πάσχα. Ούτε που σηκώθηκε από τον
"επιστημονικό του θρόνο". Ούτε διορθικό υπέρηχο ή δακτυλοσκόπηση, τίποτα. "Είσαι απόλυτα υγιής".
Μια τυχαία τηλεφωνική επικοινωνία με ένα φίλο ,ανθρωπιστικού ενδιαφέροντος, με έφερε στην Κω. Στον άνθρωπο-επιστήμονα-γιατρό ουρολόγο
Κ.Παύλο Γεωργιάδη που εγώ θα τον αποκαλώ Ασκληπιό-Ιπποκράτη. Πρώτη φορά ένας γιατρός μου έδωσε να καταλάβω τι μου συμβαίνει, πρώτη
φορά μπήκε χρώμα στο μαύρο της ζωής μου. Έκλαιγα καθ' όλη τη διάρκεια του αεροπορικού μου ταξιδιού. Τόσα χρόνια απογοήτευσης επισκίαζαν
την όποια χαρά. Ήρθα στο νησί με συμπτώματα πόνου στην πυελική χώρα, πόνο στο δεξί ορχι , συχνοουρία, δυσκολία στην ούρηση, ενοχλήσεις
στην ουρήθρα καθώς και στυτική δυσλειτουργία. Η θεραπεία μου ξεκίνησε την πρώτη Απριλίου. Πρωταπριλιάτικο ψέμα έλεγα στον εαυτό μου.
Ήδη έχω κάνει 9 συνεδρίες και τολμώ να πω με βεβαιώτητα οτι ο πόνος στην πυελική χώρα σταμάτησε, όπως και ο πόνος στο δεξιό ορχι.
Η ούρηση μου διαφοροποιήθηκε προς το καλύτερο και η στυτική μου ικανότητα επανέρχεται σε σημείο που με κάνει να νιώθω ήδη αυτοπεποίθηση
και άμεσο ενδιαφέρον για το άλλο φύλο. Έπεται συνέχεια συναρπαστική.
Θέλω εδώ να παρακαλέσω όσους έχουν ολοκληρώσει τη θεραπεία: Ας γράψουν για την εμπειρία τους. Ας μην κλεινόμαστε στο μικρόκοσμό μας.
Αυτό θα βοηθήσει και θα παρακινήσει πολλούς συμπάσχοντες προς επίλυση του προβλήματός τους. Μα πάνω απ όλα είναι χρέος απέναντι στο
γιατρό Κ.Παύλο Γεωργιάδη-Ασκληπιό-Ιπποκράτη που μας θεραπεύει. Ερχόμαστε σαν ικέτες ζητώντας τη λύτρωση μας και μετά χανόμαστε και
ξεχνάμε. Θα μου πείτε ότι έχει αμειφθεί (υλικά) γι αυτό που προσέφερε. Δεν αρκεί αυτό. Υπάρχει κάτι παραπάνω από την αμοιβή σε χρήμα:
Ηθική στήριξη για το έργο του. Ο γιατρός δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τη σωματική και ψυχική μας ασθένεια. Έχει να αντιμετωπίσει και
τη συναισθηματική και συντεχνιακή πανούκλα των συναδέλφων του που δοθείσης ευκαιρίας θα ορμήξουν να τον κατασπαράξουν. Ας μην αφήσουμε
λοιπόν να παιχτεί η σκηνή του Ιησού στο Όρος των Ελαιών που έμεινε κατάμονος. Θα είναι ότι χειρότερο.
Ας μην μεταθέτουμε στους άλλους την υποχρέωσή μας να στηρίξουμε αυτή την καινοτόμο μέθοδο γράφοντας το προσωπικό μας βίωμα. Το όφελος θα
είναι πολλαπλό. Ο τρόπος θεραπείας του κυρίου Γεωργιάδη θα κερδίζει έδαφος ο δε γιατρός θα έχει στη φαρέτρα του απτές αποδείξεις για την εγκυρότητα της μεθόδου όταν όλο το κατεστημένο της ιατρικής επιστήμης θα ορμά εναντίων του. Από την άλλη μεριά αρκετοί συνάνθρωποί μας θα ζητήσουν τη λύτρωση στο χρόνιο πρόβλημά τους στην καινοτόμο μέθοδό του. Ίσως έτσι πεισθεί και η επιστημονική κοινότητα και αλλάξει
νοοτροπία. Ήμουν πειραματόζωο της άγνοιάς τους για 20 χρόνια. Φτάνει πια. Η σιωπή μου θα ισοδυναμεί με συνενοχή. Αν κάποιος απ όλους αυτούς τους γιατρούς είχε αυτό το πρόβλημα ή ακόμα χειρότερα κάποιο παιδί τους θα 'θελα να ξερα τι θα έκαναν. Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω το ΓΙΑΤΡΟ κύριο ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ που με βοηθά να θεραπευτώ, το φίλο που έφτιαξε το blog και μας άνοιξε τα μάτια καθώς και όλους τους συμπάσχοντες που με τα σχόλιά τους ατσαλώνουν αυτή την προσπάθεια.
Ένα αεράκι σε σκόρπια φύλλα και ζωές θα δώσει λύση απ'ένα τόσο δα μικρό παραθυράκιπου κάποιος τόλμησε να ανοίξει
-Ανταίος.

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ ΜΑΣ;

Αγαπητοί φίλοι,

Όταν πριν απο δυο περίπου χρονια ξεκινησα αυτην την ιστοσελίδα ημουν ευγνώμων για τη βοηθεια και την θεραπεια που μου προσφερε ο Ιταλος ουρολόγος F. Guercini. Μετα τη θεραπεια σ' αυτόν καταφερα να έχω σημαντική μειωση των συμπτωμάτων και να επανέλθω -επιτελους- στους κανονικούς ρυθμούς στη ζωή μου. Ελλείψει άλλης εναλλακτικής πρότεινα λοιπόν στους αναγνωστες αυτού του blog τον Ιταλό γιατρό διότι πράγματι φαινόταν να ειναι ο μόνος που αντιμετώπιζε με σοβαρότητα το πρόβλημα μας.

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην. Εμφανίστηκε πρόσφατα ένας Έλληνας ουρολόγος, ο Κος Παύλος Γεωργιάδης, ο οποίος προέβαλλε μια δικιά του θεραπεία, πρωτοποριακή παγκοσμίως, και ο οποίος υποσχόταν ριζική και πλήρη αντιμετώπιση της Χρόνιας Προστατίτιδας!!!!!! Έτσι αποφάσισα κι εγω - μεταξύ άλλων - να τον επισκεφθώ για να πάρω μια γνώμη. Ήθελα βλέπετε αφενός να παρω μια εικόνα της σημερινής μου κατάστασης και αφετέρου να έχω έναν Ελληνα ουρολόγο να με παρακολουθεί αντί να χρειάζεται να πηγαίνω στην Ιταλία για επανέλεγχο.

Οταν λοιπόν ο Κος Γεωργιάδης μου έκανε τον διορθικό υπέρηχο που χαρτογραφεί με ακρίβεια τις φλεγμαίνουσες περιοχές του προστάτη, αποκαλύφθηκε ότι παρόλο που τα συμπτώματα είχαν σημαντικά βελτιωθεί μετα τον Guercini, η φλεγμονη εντός του προστάτη παρέμενε και συνέχιζε την ύπουλη καταστροφική της δουλειά. Μου εξήγησε ότι αν και ο Guercini με τις ενέσεις του με είχε βοηθήσει σημαντικά στην ανάσχεση της μικροβιακής φλεγμονής, υπήρχαν περιοχές εντός του προστάτη που είχαν παραμείνει ανεπηρέαστες από τις εγχύσεις του κοκτέιλ αντιβιοτικών κι όπου τα μικρόβια παρέμεναν και άρχιζαν σιγά σιγά πάλι να εξαπλώνονται σε διπλανές περιοχές του προστάτη. Έκανε δε την πρόβλεψη ότι σε ένα περίπου εξάμηνο θα προσβάλλονταν οι σπερματοδόχες κύστεις.

Μ' αυτά και μ' αυτά μου πρότεινε να ξεκινήσουμε άμεσα μια σειρά θεραπειών με στόχο την εξάλειψη της φλεγμονής. Χωρίς δεύτερη σκέψη δεχτηκα. Κατάλαβα ότι αυτός ο ανθρωπος ήξερε για ποιο πραγμα μίλαγε κι ότι αν δεν το έκανα με περίμεναν τα χειρότερα.

Για τις θεραπείες του Κου Γεωργιάδη θα πώ, για την ώρα, ότι περιλαμβάνουν λήψη αντιβίωσης από το στόμα με ταυτόχρονες πιεστικές μαλάξεις του προστατη για να κυκλοφορήσει το αιμα και να διαχυθεί η αντιβίωση σε όλο το εύρος του προστάτη. Έτσι τα οποιαδήποτε μικρόβια 'κρυβονται' μέσα σε φωλίτσες εντός του προστάτη αντιμετωπίζονται. Να πω ότι σύμφωνα με την άποψη του Κου Γεωργιάδη αλλά και του Guercini δεν υπάρχει 'μη μικροβιακή χρόνια προστατίτιδα' αλλά είναι πάντα 'μικροβιακή', ΑΠΛΑ ΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ.

Στην αρχή οι πιεστικές μαλάξεις του Κου Γεωργιάδη είναι λίγο επώδυνες (ο πόνος αυτός όμως διαρκεί λίγο και δεν είναι τίποτα μπροστά στην ωφέλεια που προσφέρουν). Μετά όμως σταδιακά κι όσο ο προστατης αποκτάει την ελαστική του υφή ο πόνος υποχωρεί και τα συμπτώματα βελτιώνονται. Έχω κάνει μεχρι σημερα 7 θεραπειες. Έχω ήδη δει βελτίωση. Δεν θα πω τωρα περισσότερα γι' αυτό αλλά θα περιμένω την ολοκληρωση της πρώτης φάσης των θεραπειών μετά από 2 μηνες περίπου.

Τελειώνοντας θα ήθελα να πω ότι αισθάνομαι ότι ειμαστε όλοι εδω στην Ελλάδα πολύ τυχεροί. Ένα άλυτο πρόβλημα που απασχολεί πολλούς ασθενείς σε όλο τον κόσμο αλλά και ουρολόγους παγκόσμιας εμβέλειας, φαίνεται ότι το περιβόητο 'Ελληνικό Δαιμόνιο' κατάφερε να λύσει. Ο Κος Γεωργιάδης ειναι σοβαρός, χαμηλών τόνων ανθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του και την καριέρα του στο πρόβλημα. Με έχει πεισει ότι το γνωρίζει σε όλο το βάθος και το πλάτος του. Ευχομαι αυτός ο άνθρωπος και η θεραπεία που προσφέρει να είναι το τέλος της ταλαιπωρίας μας.