Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

1η ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ του Ζ.Τ!!!!!!!! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2012 ΚΑΙ 2013 ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ !!!!!!!!!!!!


Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η προστατίτιδα όπως αποδεικνύεται από τα γραφόμενα των περισσότερων, όχι μόνο εδώ στο blog, αλλά και σε πολλά άλλα σημεία στο internet, απασχολεί σήμερα μεγάλη μερίδα του ανδρικού πληθυσμού. Κάποιοι εξ’ αυτών το αντιλαμβάνονται νωρίς γιατί έχουν συμπτώματα, κάποιοι άλλοι δυστυχώς καθυστερούν και αυτό τους οδηγεί σε πολλά προβλήματα. Επιτρέψτε μου να δανειστώ λίγο από το χρόνο σας και το χώρο του blog για να παραθέσω την έως τώρα εμπειρία μου γι’ αυτή, μιας και τυγχάνει να είμαι παθών.

Το πρόβλημά μου, όπως μου έχει επιβεβαιώσει και ο Γιατρός μου (Γιατρός με Γ κεφαλαίο και πάνω απ’ όλα Άνθρωπος με Α κεφαλαίο επίσης) είναι χρόνιο και υφίσταται χρονικά τουλάχιστον προ πενταετίας.

Το ιστορικό μου περιλαμβάνει (όπως άλλωστε και των περισσότερων από εμάς που έχουμε βιώσει την χρόνια προστατίδα) πλήθος επισκέψεων σε ουρολόγους με πολλά πτυχία και μεγάλες θέσεις σε δημόσια αλλά και ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές. Η συνήθης πρακτική τους ήταν εξετάσεις ούρων, σπέρματος και προστατικού υγρού (μερικές φορές ακόμα και ουρηθρικού εκκρίματος με στικς, τα οποία ήταν απίστευτα επώδυνα).

Αρχικά οι εξετάσεις έδειχναν μικρόβιο, οπότε η παρατεταμένη αντιβίωση ήταν αυτή που μου συνέστειναν όλοι. Το πρόβλημα φυσικά επανερχόταν. Όπως άλλωστε εξηγεί και ο Γιατρός, ο οργανισμός μετά τον εντοπισμό του μικροβίου προσπαθεί να εγκλωβίσει το μικρόβιο μέσα στον προστάτη ώστε να μην μεταφερθεί αλλού και εναποθέτει ασβέστιο στον προστάτη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία φλεγμονών που μαζί με τα ασβεστώματα (αποτιτανώσεις) έχουν σαν αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό των μικροβίων στο εσωτερικό του προστάτη και μια σειρά από επώδυνα συμπτώματα (πόνοι, συχνοουρίες, “καψίματα” στην ουρήθρα, κ.λ.π.), που όλοι λίγο-πολύ έχουμε βιώσει.

Έχοντας λοιπόν φτάσει στο σημείο αυτό, με επώδυνα συμπτώματα και με τις εξετάσεις πλέον να μην δείχνουν κανένα μικρόβιο (φαντάζομαι τα μικρόβια είχαν πλέον εγκλωβιστεί στον προστάτη και πλέον ο εντοπισμός τους ήταν ανέφικτος), αποφασίζω να απέχω από κάθε είδους αντιβίωση (μιας και πλέον δεν με “έπιανε” τίποτα), αλλά και να μην προχωρήσω σε άλλου είδους θεραπείες (ψυχοφάρμακα, κ.λ.π.)

Με τα συμπτώματα να επειμένουν, τυχαία ανακαλύπτω το site του Γιατρού και διαβάζω τη θεωρία του. Η ανάλυση της μεθόδου του δείχνει απόλυτα λογική, οπότε αποφασίζω να ξεκινήσω τη θεραπεία.

Ξεκίνησα τον Ιούλιο του 2011, με διορθικό υπέρηχο, στον οποίο ήταν εμφανές ότι ο προστάτης μου ήταν διογκωμένος και γεμάτος φλεγμονές.

Τον Σεπτέμβριο του 2011 ξεκινάμε με τον Γιατρό τη βασική θεραπεία, η οποία και ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2012 (περίπου 45 θεραπείες). Οι θεραπείες περιλαμβάνουν μαλάξεις του προστάτη και συνδυαστικά λήψη ειδικού σχήματος αντιβιοτικών και αντιφλεγμονώδων φαρμάκων.

Αποτέλεσμα:
·         Οι φλεγμονές στον προστάτη μειώθηκαν κατά 90-95%.
·         Ο προστάτης μειώθηκε από 30,58ml σε 21,73ml.
·         Η μέγιστη ροή ούρησης αυξήθηκε από τα 12ml/sec σε 19ml/sec.

Παραθέτω πιο κάτω απόσπασμα των εξετάσεων που έκανα, όπου φαίνεται η αρχική και η παρούσα κατάσταση. Προφανώς είναι στη διάθεση του καθενός, μέσω του συντονιστή του blog για να τα δει από κοντά ιδίοις όμασι.


ΑΡΧΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (08/07/2011)
ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (28/01/2012)







ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (28/01/2012)








ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (28/01/2012)

Αν και δεν είμαι γιατρός, η υποχώρηση των συμπτωμάτων μου (καψίματα, συχνουρίες, κ.λ.π.) νομίζω ότι τεκμηριώνονται και ιατρικά από την κλινική εικόνα του προστάτη μου. Μιλώντας βέβαια για χρόνιο πρόβλημα, είναι αντιληπτό ότι η πλήρης ίαση απαιτεί υπομονή και βάθος χρόνου (νομίζω ότι αυτό κυμαίνεται ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς από 1-2 χρόνια). Η προστατίτιδα στην περίπτωσή μου έχει “πειράξει” και την διατομή της ουρήθρας, την οποία ο Γιατρός πραγματικά “παλεύει” να αποκαταστήσει καθημερινά και ευελπιστώ να τα καταφέρει.
Στο τέλος της θεραπείας ο Γιατρός μιλά για πλήρη αποκατάσταση της δομής και ανατομίας του προστάτη, στην οποία και προσωπικά ελπίζω.
Από τις έως τώρα επισκεψεις μου στο ιατρείο του Γιατρού έχω γνωρίσει πολλούς παθόντες στην ίδια ή και σε πολύ χειρότερη θέση. Όσοι έκαναν υπομονή και ολοκλήρωσαν σωστά την βασική του θεραπεία, είχαν από σημαντικά έως θεαματικά αποτελέσματα. Προσωπικά δεν έχω γνωρίσει ακόμα ασθενή του που να μην είναι ικανοποιημένος και βελτιωμένος.
Αναλογιζόμενοι λοιπόν την σοβαρότητα της κατάστασής μας, θεωρώ ότι με την ανάλογη υπομονή και συνέπεια στις υποδείξεις του Γιατρού, η πλήρης ίαση δεν είναι ανέφικτη, ειδικά για μια πάθηση η οποία από την πλειοψηφία της ιατρικής κοινότητας θεωρείται χρόνια και μη αντιμετωπίσιμη.
Να σημειωθεί ότι η εμπιστοσύνη στο Γιατρό και στις όποιες υποδείξεις του είναι σημαντική, μιας και λόγω της εμπειρίας του με την αφή του κάθε προστάτη αντιλαμβάνεται σε ποσοστό 90-95% την κατάσταση του. Στην δική μου περίπτωση, πριν ακόμα τον επαναληπτικό υπέρηχο, με είχε ενημερώσει για την σημαντική βελτίωση έχοντας σαν όπλο την αφή του και μόνο!

Θα προσπαθήσω να επανέλθω στο άμεσο μέλλον με νέα από την πορεία μου.

Καλή δύναμη σε όλους!
Ζ.Τ.