Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

59η ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΟΥΡΝ.ΑΘ.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σήμερα (Ιούνιος 2013) είμαι σχεδόν 54 ετών. Ξεκίνησα να ελέγχω το PSA το 2002 (τότε σε ηλικία 43 ετών). Ανέβαινε σιγά-σιγά (1.88 το 2012) αλλά τίποτα το ιδιαίτερο.  Κάποια στιγμή, γύρω στο 2008, συνειδητοποιώ ότι εδώ και καιρό, κατά την ούρηση δεν έχω ικανοποιητική ροή και «βεληνεκές». Σημειωτέον ότι ποτέ δεν έχω ασθενήσει από ουρολοίμωξη, ούτε από κάποιο ΣΜΝ (έτσι νόμιζα!).

Έκανα υπέρηχους άνω και κάτω κοιλίας και δακτυλοσκοπήσεις, σε μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία, από το 2008 μέχρι το 2012. Ο προστάτης στον πρώτο υπέρηχο ξεκίνησε ήδη από ~36cc και το 2012 είχε φτάσει 50cc !

ΚΑΝΕΙΣ εκ των ανωτέρω ιατρών δεν ανέφερε -πόσο μάλλον να με παραπέμψει- τις εξετάσεις διορθικού υπέρηχου και ουρομέτρησης, ούτε τις μικροβιολογικές εξετάσεις σπέρματος και προστατικού υγρού. Και ούτε διέγνωσαν ποτέ χρόνια προστατίτιδα !

Σεπτέμβριο του 2012 λοιπόν, η κατάσταση έχει ως εξής: εξακολουθώ να έχω μειωμένη (υποκειμενικά βεβαίως γιατί δεν έχω κάποια αντικειμενική μέτρηση) ροή και «βεληνεκές» κατά την ούρηση, στύσεις θεωρώ κανονικές (και πρωινές και βραδινές), ευτυχώς πόνος κανένας (ούτε στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, ούτε στους μηρούς, ούτε στην περιοχή του ορθού), αλλά ξυπνάω σχεδόν κάθε βράδυ μία φορά για ούρηση, ενώ κατά την διάρκεια της ημέρας έχω σχετική συχνουρία (ίσως και πάνω από 10 φορές). Και ο προστάτης βέβαια είναι 50cc και δεν δείχνει διάθεση να σταματήσει εκεί.

Δεν ξέρω πλέον που να απευθυνθώ. Έχω αρχίσει ψάξιμο στο internet. Αρχίζω διακριτικές ερωτήσεις σε φίλους και συναδέλφους. Από τύχη -και ευτυχώς όπως θα δείτε παρακάτω- έφτασα στον κ. Γεωργιάδη.

Το πρώτο που έκανε ο κ. Γεωργιάδης ήταν πλήρης εξέταση, ΜΕ διορθικό υπέρηχο (έτσι τον έμαθα και εγώ). Και ήταν ο πρώτος που διέγνωσε ότι έχω χρόνια προστατίτιδα (εδώ και πολλά χρόνια  μάλιστα, >20 !), η οποία είναι και η αιτία της υπερπλασίας, και παρουσίασε ένα σχέδιο αντιμετώπισης της κατάστασης. Στην αρχή βέβαια παθαίνεις ένα μικρό (?) σοκ, αφού για  πρώτη φορά βλέπεις σε έγχρωμη εικόνα την κατάσταση του προστάτη. Με ενθουσίασε όμως το ότι για πρώτη φορά έβλεπα ένα ιατρικό σχέδιο για την περίπτωσή μου. Το οποίο προέβλεπε στάδια, ενδιάμεσες μετρήσεις/εξετάσεις, ανασκόπηση της κατάστασης κάθε φορά και σχεδιασμό των επόμενων ενεργειών. 

Μετά το πέρας της βασικής θεραπείας (οι συνεδρίες ποικίλουν ανάλογα με την διάγνωση), και την αρχική επίθεση στις φλεγμονές, ακολουθούν μικροβιολογικές εξετάσεις ούρων, σπέρματος και προστατικού υγρού, σε συγκεκριμένο αξιόπιστο μικροβιολογικό εργαστήριο, πάντοτε μετά από μάλαξη, ώστε να ανιχνευθούν -και να εξοντωθούν στην συνέχεια- ότι μικρόβια υφίστανται και πιθανότατα θα ξαναδημιουργήσουν τις φλεγμονές. Αντίστοιχες εξετάσεις κάνει ΚΑΙ η σύζυγος.

Στη συνέχεια, ακολουθούν μηνιαίοι κύκλοι μαλάξεων, συνδυαζόμενης αντιβίωσης και εξετάσεων, μέχρις ότου κρίνει ο ιατρός ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί αρκετά, ώστε να περάσουμε σε τριμηνιαίο κύκλο, κατόπιν σε εξαμηνιαίο, και αν όλα έχουν πάει καλά, σε κύκλο συντήρησης.

Στην περίπτωσή μου, η βασική θεραπεία ήταν 50 συνεδρίες και ξεκίνησα Σεπτέμβριο του 2012. Είναι επίπονες και χρειάζεται υπομονή και αντοχή. Ήταν στιγμές που ήθελα να τα παρατήσω. Και θα τα είχα παρατήσει, εάν δεν με  βοηθούσε ο κ. Γεωργιάδης, και με ειδική προετοιμασία και προσαρμογή των τεχνικών, αλλά και με τα λόγια του για να συγκεντρώνομαι στον τελικό στόχο. Από την άλλη πλευρά, είχα και την πλήρη υποστήριξη και βοήθεια της συζύγου μου.

Μετά την βασική θεραπεία, μειώθηκε ο όγκος του προστάτη από 44.07cc (ακριβής μέτρηση με διορθικό υπέρηχο) σε 30.35cc !!!.

Σήμερα (Ιούνιος 2012), μετά την βασική θεραπεία και 5 μηνιαίες θεραπείες, σπανίως ξυπνώ το βράδυ για ούρηση, τις περισσότερες μέρες έχει μειωθεί η συχνουρία, περιστασιακά έχει βελτιωθεί η ροή και η ακτίνα ούρησης, έχουν μειωθεί δραματικά οι φλεγμονές του προστάτη, και βέβαια όπως ανέφερα και παραπάνω, έχει μειωθεί το μέγεθος του προστάτη. Και συνεχίζω.

Θυμάμαι ότι συζητούσα με ένα φίλο μου όταν άρχισα την θεραπεία, και ο οποίος ήταν πολύ δύσπιστος, ειδικά δε όταν το συζήτησε και με γνωστό του ουρολόγο. Του έδειξα τους υπέρηχους, πριν και μετά, και του ζήτησα να τον ρωτήσει αν έχει καταφέρει ποτέ να μειώσει τον όγκο προστάτη χωρίς χειρουργείο και χωρίς φάρμακα. Απάντηση δεν πήρα ποτέ εννοείται.

Καταλήγω λοιπόν με το εξής προς όλους τους ομοιοπαθείς: μην ακούτε και μην δέχεστε την καθεστηκυία «αλήθεια» για την χρόνια προστατίτιδα, ότι δηλαδή δεν θεραπεύεται και ότι πρέπει να την αποδεχτείτε και να μάθετε να ζείτε με τα συμπτώματά της. Μην αποδέχεστε και την συνεπαγόμενη μείωση της ποιότητας της ζωής σας. 
Η θεραπεία υπάρχει, είναι δίπλα σας και φέρει το όνομα Παύλος Γεωργιάδης.
                     

                                                                                  Στουρν.   Αθ.