Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

61η ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤ. ΠΑΝ. !! 61st TESTIMONY BY PATIENT KOST.PAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αγαπητοί φίλοι – συμπάσχοντες,
Θα ήταν αναντιστοιχία προς όλους όσους ταλαιπωρούνται αλλά και της δικής μου προσωπικής περιπέτειας να μην αναφερθώ δημόσια για το πρόβλημα που αντιμετωπίζω με την χρόνια προστατίτιδα σχεδόν 2 χρόνια τώρα, από τα 25 μου δηλαδή.
Όλα ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2011 όπου μία μέρα έτσι ξαφνικά ξύπνησα με ένα τράβηγμα στον αριστερό όρχι. Είπα δεν είναι τίποτα, θα περάσει. Καθώς όμως πέρναγε ο καιρός ο πόνος γινόταν ισχυρότερος μέχρι που ένα μήνα μετά αποφάσισα να επισκεφτώ τον 1ο ουρολόγο (σημειώνεται πως όλοι οι ουρολόγοι που θα αναφερθούν στη συνέχεια – 9 στο σύνολο – είναι καθηγητές Πανεπιστημίων και Διευθυντές των μεγαλύτερων ιδιωτικών θεραπευτηρίων στην Αθήνα), ο οποίος μου είπε πως δεν είναι τίποτα και μου συνέστησε να φορέσω σπασουάρ για 3 βδομάδες και να παίρνω Voltaren 2 φορές την ημέρα. Στην επόμενη επίσκεψή μου στις αρχές Αυγούστου του ’11, ο πόνος γινόταν αφόρητος στον αριστερό όρχι ενώ παράλληλα είχα αρχίσει να έχω μουδιάσματα στο αριστερό μου πόδι που εκτίνονταν από τον γοφό μέχρι και τα δάκτυλα του ποδιού, μου διεμήνυσε πως όλα αυτά είναι αποκύημα της φαντασίας μου και μου συνέστησε Lexotanil για να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια χωρίς να το σκέφτομαι.
Για να μην μακρηγορώ ο 2ος ουρολόγος στις αρχές Σεπτεμβρίου μου διέγνωσε χρόνια επιδιδυμίτιδα, ο οποίος στην ερώτησή μου πως το έπαθα αυτό, μου απάντησε “Είδες; αυτά παθαίνεις με τα βάρη στο γυμναστήριο…”. Η θεραπεία στην προκειμένη ήταν σπασουάρ για 1 μήνα και Mesulid 2 φορές την ημέρα. Οι επόμενοι 2 ουρολόγοι είχαν ακριβώς την ίδια διάγνωση, σπασουάρ και εναλλαγή από μία μίξη από αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Να αναφέρω εδώ πως τα συμπτώματα που είχα παρατηρήσει μέχρι τότε και δεν με άφηναν σε ησυχία ήταν : πόνος αφόρητος στον αριστερό όρχι, πόνοι στη μέση, τραβήγματα και μουδιάσματα κατά μήκος του αριστερού ποδιού (ούτε κατά διάνοια να κάτσω σταυροπόδι), όπως και απώλεια της στύσης (φυσικής και τεχνητής) με αποτέλεσμα να επηρεαστεί και η ψυχολογία μου, κυρίως από το γεγονός ότι δεν έπαιρνα μία σαφή απάντηση για το τι μου συμβαίνει.
Τώρα προχωράω στην ιατρική τρέλα που βίωσα. Ο επόμενος ουρολόγος ήταν ο πρώτος που  ανέφερε την λέξη χρόνια προστατίτιδα και μάλιστα με εξέτασε κάνοντας όχι φυσικά δακτυλική εξέταση προστάτη αλλά απαλό μασάζ στην περιοχή του περινέου λέγοντάς μου πως δεν υπάρχει η υπόνοια φλεγμονής οπότε πρέπει να απευθυνθώ για το πρόβλημά μου σε νευρολόγο. Ο νευρολόγος μου είπε πως δεν έχω τίποτα και να ξανα-απευθυνθώ στον ουρολόγο. Αυτός με τη σειρά του με έστειλε σε νευροχειρούργο και μη έχοντας (τότε) άλλη επιλογή πήγα. Αναφέροντας του τα συμπτώματα και εξετάζοντας με, μου ανέφερε πως αυτά είναι συμπτώματα κάποιου που είναι σε αρχικό στάδιο σκλήρυνσης κατά πλάκας ή έχει τη συμπτωματολογία κάποιας κακοήθειας και μου πρότεινε 4 μαγνητικές. Η μοναδική που έκανα ήταν αυτή της οσφυϊκής μοίρας (ύστερα από οικογενειακή πίεση, που ήταν αποτέλεσμα της λογικής που λέει: “αφού το λένε όλοι οι γιατροί, μήπως τελικά δεν έχεις τίποτα και  τα φαντάζεσαι;”)
Τότε πήρα την απόφαση πως θα βρω τι είναι αυτό που έχω. Παράλληλα τα συμπτώματα κυριολεκτικά να μου έχουν πάρει το μυαλό και να υποβαθμίζουν ποιοτικά την καθημερινότητά μου. Πήγα στον επόμενο ουρολόγο αποφασισμένος και με αποδεικτικά στοιχεία τα κολλώδη άσπρα υγρά που γέμιζαν το σλιπάκι μου να με εξετάσει για Χ.Π. Ύστερα από την πρώτη μου δακτυλική εξέταση η ετυμηγορία ήταν ήπια Χ.Π. και ένα μήνα Ciproxin. Τα συμπτώματα όμως δεν υποχωρούσαν και σε επόμενη τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μου είπε πως δεν μπορεί να μου δώσει άλλη αντιβίωση ή να κάνει κάτι άλλο.
Προτελευταίος ουρολόγος. Με εξετάζει και μου περιγράφει το πρόβλημά μου: Χ.Π. με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την πολύ σκληρή (για την ηλικία μου) υφή του προστάτη. Μετά από αυτό έγινε μια εξέταση Stamey-Mears η οποία έδειξε το 1ο μου μικρόβιο το citrobacter. Θεραπεία με Bactrimel για 1 μήνα. Πάλι τίποτα, καμία ανακούφιση και ειδικά τις πολύ κρύες νύκτες του χειμώνα δεν τόλμαγα να φύγω από τη ζέστη του σπιτιού ή ακόμα και αν έβγαινα είχα πάντα μαζί μου ένα μικρό μαξιλαράκι για να κάθομαι και πάντα δίπλα σε καλοριφέρ για ζέστη.
Αρχίζω και ψάχνομαι για την ασθένεια, ιατρικά paper, πρακτικά συνεδρίων κ.τ.λ. και πάω σε γνωστό μου που κάνει την πρακτική του στην ουρολογία σε δημόσιο νοσοκομείο, του περιγράφω την περίπτωσή μου και μου απαντάει: πόνος στους όρχεις = μικρόβιο (και συνήθως χλαμύδια). Συζητώντας μαζί του και συνεχίζοντας την έρευνά μου πάνω στην ασθένεια αποφασίζω να μην ασχοληθώ ξανά με ουρολόγο και επειδή η Χ.Π. κατά την προσωπική μου εμπειρία πια είναι μόνο μικροβιακή βρίσκω έναν λοιμωξιολόγο για να με αναλάβει. Με στέλνει για καλλιέργεια ούρων – σπέρματος και διορθικό υπέρηχο (για 1η φορά). Τα αποτελέσματα από την καλλιέργεια ήταν : citrobacter, e-coli, εντερόκοκκος και χλαμύδια, ενώ ο διορθικός επιβεβαίωσε τις πολλές ασβεστώσεις πάνω στον προστάτη μου, τις πολλές επιδιδυμίτιδες που έχω περάσει και τις επίσης αρκετές ουρηθρίτιδες, ενώ τέλος έδειξε και κιρσοκήλη 2ου βαθμού. Οπότε παίρνοντας την κατάλληλη αγωγή για 2 μήνες έπρεπε να βρω ουρολόγο για την εγχείρηση της κιρσοκήλης. Εκείνη την περίοδο πέφτω και πάνω στο συγκεκριμένο blog εκεί γύρω στα τέλη Μαρτίου του 2012 και μαθαίνω για τη μέθοδο του κ. Γεωργιάδη. Δυστυχώς όμως πρίν να απευθυνθώ στον Κο  Γεωργιάδη, βρίσκω πρίν καί τον τελευταίο ουρολόγο, ο οποίος με διαβεβαιώνει πως εκτός από κιρσοκήλη, έχω και αρχόμενη κοίλη (βουβωνοκήλη) και σπασμένο βουβωνικό δακτύλιο, οπότε και πως είμαι μία εβδομάδα μακριά από το τέλος των βασάνων μου και του πόνου μου στον αριστερό όρχι. Φυσικά μη ξέροντας τι άλλο να κάνω εκείνη την στιγμή, πείθομαι καί γίνεται η εγχείρηση και δυστυχώς μετά από 14 ώρες ξεκινάει πάλι ο ίδιος πόνος και η γνωστή συμπτωματολογία.
Αφήνοντας 6 μήνες για να επουλωθεί η τομή της εγχείρησης και αφού τά συμπτώματα έκαναν πάρτι, έκλεισα επιτέλους ραντεβού στο ιατρείο του κ. Γεωργιάδη. Είναι ο μοναδικός Ουρολόγος που με εξέτασε εξονυχιστικά (διορθικός υπέρηχος – δακτυλική εξέταση – ουροομετρία, αναλυτική περιγραφή του ιστορικού και της φαρμακευτικής αγωγής που έχω λάβει) και μου ανέλυσε ακριβώς τι πρέπει να κάνω για να απαλλαγώ από αυτή την ασθένεια. Αυτή τη στιγμή έχω συμπληρώσει τη βασική θεραπεία (65 μαλάξεις) και διανύω το 3ο μηνιαίο και είμαι πολύ καλύτερα. Ο πόνος στον αριστερό όρχι έχει μετριαστεί (δηλαδή έχει υποχωρήσει σημαντικά), η ούρηση μου είναι αρκετά καλύτερη (δεν χρειάζεται να πιέζω την κύστη μου για να ουρήσω), μπορώ να κάθομαι σταυροπόδι (που τόσο μου είχε λείψει), μπορώ να είμαι άνετος πια με τα παντελόνια και να μην φοβάμαι να πονέσω όταν περπατάω ή όταν κάθομαι.
Το σημαντικό για μένα είναι ότι έχω θέσει σε έλεγχο την ασθένεια που με ταλαιπωρεί και μάλιστα σύμφωνα με τις τελευταίες καλλιέργειες όλα τά μικρόβια έχουν φύγει καί έχω να πολεμήσω μόνο με τα χλαμύδια πια. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Γεωργιάδη για την υπομονή, την επιμονή και την κατανόηση που έδειξε καθ’ όλη αυτή τη διάρκεια των θεραπειών μαζί μου, γιατί σαν πολυπαθής “πελάτης” των ουρολόγων ήμουν αρκετά απαιτητικός μαζί του και από την πλευρά του με δικαίωσε στο μέγιστο βαθμό τόσο επιστημονικά με τις γνώσεις του όσο και πρακτικά με τις συμβουλές του.
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σε όλους περαστικά και μακάρι σε λίγο καιρό από τώρα να γεμίσει αυτό το blog με μαρτυρίες ανθρώπων που ξεπέρασαν αυτή την ασθένεια με την βοήθεια του ιατρού Κ. Γεωργιάδη  και συνεχίζουν ακόμα πιο δυναμικά τη ζωή τους με όλο αυτό να είναι μία μακρινή ανάμνηση!

                                                                     Κωστ.  Παν.

61st  TESTIMONY BY PATIENT KOST. PAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dear friends – fellow sufferers,
It wouldn’t be right for all of you who suffer, and my personal adventure not to mention publicly the problem that I have been facing with chronic prostatitis, for almost 2 years, since when I was 25.
It all begun in June 2011, when suddenly one day I woke up with a pulling in the left testicle. I thought that it wouldn’t be anything important, it will go away. But as time was passing the pain was getting stronger, until I decided after one month to visit the 1st urologist (it must be noted here that all the urologists that will be mentioned bellow -9 in total- are university professors and directors of the largest private clinics in Athens), who told me that it isn’t anything worth worrying about and suggested I wear a jockstrap for 3 weeks and take Voltaren 2 times per day. In my next visit in early August of ’11, the pain in the left testicle became unbearable while the same time I had started to experience numbness in my left leg that was extending from the hip up to the fingers of the toes, he told me that all this was  fiction in my mind and he suggested I take Lexotanil, so as I could sleep calm at nights, without thinking about it.
Not to expatiate the 2nd urologist in early September diagnosed my chronic epididymitis, who replied to my question of how I got this,  “See? That’s what you get with the weights at the gum…”. The treatment in this case was a jockstrap for 1 month and Mesulid  2 times per day. The next 2 urologists had exactly the same diagnosis, jockstrap and switching from a mixture of anti-inflammatory drugs. I want to mention here that the symptoms that I had noticed at that time and left me in no peace were: unbearable pain in the left testicle, pain in the waist, pulling and numbness along the left leg (no way I could sit cross-legged), as well as loss of erection (natural and artificial) resulting in the influence of my psychology, mainly from the fact that I didn’t get a clear answer about what happening to me.

Now I want to move on to the Medicine madness that I experienced. The next urologist was the first who mentioned the word chronic prostatitis and he examined me, of course not by physical dactylic-finger examination of prostate, but with a gentle massage in the perineal area, telling me that there is no suspicion of inflammation so I should direct my problem to the neurologist. The neurologist told me that I don’t have anything and that I should return to an urologist. He in turn sent me to a neurosurgeon and having no other (then) option, I went. Citing the symptoms and being examined, he told me that these are the symptoms of someone who is at an early stage of multiple sclerosis or has the symptoms of a malignancy and suggested me 4 MRI’s . The only one I had was the one of lumbar spine (after family pressure, which was the result of logic that says: “since all doctors say so, maybe there is nothing wrong with you after all, and you are imagining all of these?”).
I decided then, that I will find what I have. All this time, the symptoms had literally taken over my head and degraded the quality of my daily life. I went to the next urologist determined of being examined for C.P. having as evidence the sticky white liquid that filled my underwear. After my first dactylic-finger examination the verdict was mild C.P. and one month Ciproxin. But the symptoms were not retreating and on our next telephone conversation he told me that he couldn’t give me another antibiotic or do something else.
Penultimate urologist. He examined me and described to me my problem : CP with particular characteristic the very hard ( for my age ) texture of prostate. After this, I did an examination named Stamey-Mears which showed my first microbacteria named citrobacter. The treatment was Bactrimel for 1 month. Again nothing, no relief , especially on very cold nights of winter I didn’t dare to leave the warmth of home or even if I went out I always had with me a small pillow to sit and always beside a radiator for heat.
I started investigating the disease , medical papers, conference proceedings , etc. and I went to an acquaintance who was doing his practice in urology in a public hospital , I described him my situation and he answered me: pain in testicles = germ/microbe/bug/virus/bacillus (and usually chlamydia ). Discussing with him and continuing my research on the disease, i decided not to deal again with a urologist and because in my personal experience, CP is  only  microbial, I found a infectious diseases specialist to take over. He sent me for urine - sperm test analysis and transrectal ultrasound (for 1st time). The results of the culture were : citrobacter, e-coli, Enterococcus and chlamydia while the transrectal confirmed several calcifications onto my prostate , many epididymitis that I have passed and also several urethritis , and lastly it showed varicocele grade 2. Therefore, by receiving the appropriate treatment for 2 months I had to find an urologist for the varicocele’s surgery. At that time I stumbled upon this blog around the end of March 2012 and I learnt about the method of Mr. Georgiadis. Unfortunately, before I went to Mr. Georgiadis I went to the last urologist , who assured me that apart from varicocele , I also had incipient abdomen ( hernia ) and broken inguinal ring, and that I was a week away from the end of my suffering and the pain in my left testicle. Of course without knowing what else to do at that time, I was convinced, so I did the surgery and unfortunately after 14 hours the same pain and the same symptoms started again.
Leaving six months to heal the incision from the surgery and sinse the symptoms were out of control, I finally booked an appointment in the office of Mr. Georgiadis. He is the only urologist that examined me thoroughly ( transrectal ultrasound – dactylic-finger examination – urometry, a detailed description of the history and the medication that I took ) and he explained thoroughly what exactly I have to do to get rid of this disease. Right now I have completed the basic treatment (65 compressions/massages) and I am in the 3rd monthly and I'm much better. The pain in the left testicle is moderated (ie has subsided significantly) , my urination is much better (no need to press my bladder to urinate ) , I can squat (I had missed it so much), I can be comfortable with pants and not be afraid to suffer when I walk or when I sit.

The important thing for me is that I have put under control the disease that discomforted me and actually, according to the latest cultures all the germ/microbe/bug/virus/bacillus are gone and I can fight only with chlamydia now. I would like to thank Mr. Georgiadis for the patience, the perseverance and the understanding that he showed throughout the duration of the therapies with me , because as a long-suffering "customer " of urologists I was quite demanding with him and from his side he vindicated me in the maximum level as much with his scientifically knowledge as with his practical advice.

I hope with all my heart a speedy recovery to everybody and I wish in a short time from now this blog to be filled with testimonies of people who have overcome this disease with the help of Dr
P. Georgiadis and go on with their lives with all this is as a distant memory!


                                                                     KOST . Pan.